De Nieuwe Tijds Coach

Gedicht

Je Kinderen zijn je kinderen niet.
Ze zijn je zonen of dochters van ‘s levens hunkering naar zichzelf.
Ze komen door je maar zijn niet van je en hoewel ze bij je zijn
behoren ze je niet toe.
Je moogt hun geven van je liefde, maar niet van je gedachten,
want zij hebben hun eigen gedachten.
Je moogt hun lichamen huisvesten maar niet hun zielen,
want hun zielen toeven in het huis van morgen dat je niet bezoeken
kunt, zelfs niet in je dromen.
Je moogt proberen hun gelijk te worden, maar tracht hen niet aan je
gelijk te maken.
Want het leven gaat niet terug, noch blijft het dralen bij gisteren.

Kahlil Gibran